Domino اسم یه بازیه که ، این بازی از یه سری قطعات کوچک مستطیلی ، به تعداد خیلی خیلی زیاد تشکیل شده ، که این قطعات کوچیک با نظم خاصی پشت سر هم چیده میشه ، که با انداختن اولین قطعه ، همه قطعات به زیبایی ، پشت سر هم میفتن ،‌ و شکل زیبایی رو پدید میارن ...
حتما اینکارو ، با قوطی های کبریت یا قاب نوار ، خودتون انجام دادین .

آدمها هم ، در روابط زنجیره وار اجتماعیشون ، مثل همین قطعات تشکیل دهنده Domino میمونن ، که رفتار و حالات اونها میتونه در طول یک زنجیره دوستی ، بقیه رو تحت تاثیر قرار بده ...
ما از اطرافمون ، پالسهای زیادی دریافت میکنیم که در روحیه روزمره مون ، تاثیر بسزایی داره ، و تاثیر پالسهای انسانی از همه پالسهای دیگه قویتره ...

مثلا ، یه روز وقتی که دوستمون شارژه ، بمون یه انرژی مثبت میده ، که اونو ، ما ، در برخورد با سایر دوستانمون بهشون انتقال میدیم ... یا برعکس ، وقتی ، یکی از دوستامون یه روز افسرده است ، اون افسردگی به ما هم انتقال پیدا میکنه ، که گرفتگی حال ما باعث گرفتگی حال بقیه هم میشه و اون روزه که از خودمون میپرسیم : چرا امروز همه داغونن ؟! ... 

پس سعی کنیم ، حداقل ، در ارتباط با دوستانمون ، از پالسهای مثبتمون بیشتر استفاده کنیم ...

وقتی ، یه نزاعی در میگیره و در طی نزاع آسیب جسمی به کسی وارد میشه ، میتونه بره شکایت کنه و حقشو بخواد ...
وقتی ، از کسی مالشو میدزدن ، و بش خسارت مالی میزنن ، میتونه مالشو دادخواهی کنه ...
وقتی ، انسانی به قتل میرسه ، بازماندگانش ...

ولی ، اگه یه آدمی رو از لحاظ معنوی بکشن چی !؟ ...
اگه ،‌ احساسش ، عشقشو بدزدن چی ... ؟!
اگه ، با احساسات آدم بازی کنن ، بش ضرر روحی بزنن ...

هیچ دادگاه معنوی ، برای رسیدگی به جرایم معنوی ، وجود نداره !!!

تو زندگی ، مخصوصا این روزا ، کمتر اوقاتی پیش میاد ، که لحظات غمگین نداشته باشی ...
من میگم :‌
یه قاب عکس وردار ، لحظات خوشت رو توش بذار ،‌ آویزون کن رو دیوار دلت ... تا هر وقت تنها میشی و به دلت مراجعه میکنی ، با نگاه کردن به در و دیوارش ، و دیدن قاب عکسا ، دلت ،‌ واسه لحظاتی شاد بشه ...